Sala samobójców

Tytuł: "Sala samobójców"
Gatunek: Dramat
Reżyseria: Jan Komasa
Moja ocena: 9/10 
Zarys filmu
Film przedstawia historię osiemnastoletniego chłopaka z bogatej rodziny, którego rodzice pomimo, tego że kochają syna nie znajdują dla niego czasu, a całą swoją energię poświęcają na karierę. Chłopak po ośmieszeniu za pomocą mediów społecznościowych zaczyna unikać szkoły, popada w depresję. Poszukując kogoś z kim mógłby porozmawiać natrafia w Internecie na Sylwię, dziewczynę, która pragnie śmierci i która wprowadza go do "Sali samobójców".

Moja opinia
Muszę przyznać, że nie jestem fanką polskich filmów, a zdecydowanie polskich filmów ostatnich lat. "Sala samobójców" była dla mnie niesamowicie pozytywnym zaskoczeniem. Animacja fantastyczna, gra aktorska (w szczególności postać Dominika i jego matki) na najwyższym poziomie, świetnie dobrana muzyka, jeszcze raz fantastyczna animacja (bo była genialna, szczególnie scena pod wodą), bardzo dobry scenariusz i po prostu genialny film.
O "Sali samobójców" ciężko jest powiedzieć, że film się podobał, bo to nieodpowiednie słowo, on poruszał. Pokazywał, jak łatwo zawrzeć internetowe znajomości, ale jednocześnie, jak bardzo są one kruche, gdy przychodzi do odpowiedzialności, pokazuje, że nie każdy mimo chęci pomocy jest w stanie pomóc i wie jak pomóc, pokazuje jak ogromny wpływ na psychikę młodej osoby mają "społecznościówki", jak łatwo jest komuś zrujnować tym reputacje i doprowadzić do tragedii. Film pokazuje ludzkie słabości, potrzebę akceptacji (szczególnie w młodym wieku), bezradność człowieka. Pokazuje, żeby nie zamykać się w czterech ścianach, bo przecież w internecie jest wszystko i nie trzeba wychodzić z domu nawet po to by porozmawiać z innymi, by odetchnąć świeżym powietrzem, zachęca by wyjść do ludzi, do prawdziwych ludzi, by cieszyć się światem, tym prawdziwym, nie animowanym, nie wirtualnym.

"Nick to nie imię, świat to nie matrix, życie to nie gra, nie daj się wylogować"

Film zdecydowanie warty obejrzenia i bardzo go polecam.